Een 10 om te zien

Een der mijner frustraties de afgelopen maanden was zoals hier gelezen kon worden het vak ‘Creatief schrijven’. Sommige frustraties zijn gelukkig van tijdelijke aard en ook bij dit vak was dat het geval. Het wachten op het resultaat van mijn werkijver in semester 3 ging dan ook deels gepaard met het nodige nagelbijten en tandengeknars, want de vraag was of ik er zou door zijn voor dit immer onaangename vak. Afgelopen vrijdag was het dan zover! Toen ik mijn naam hoorde, kon ik om dat velletje papier gaan, waar hopelijk mooie resultaten op zouden staan. Anderhalve maand zwoegen, mocht wel mooie vruchten afwerpen, vond ik.

Qua suspens zat het bijzonder goed. Ze hadden gelukkig weinig kaas gegeten van nervositeit opvoeren en zouden bijgevolg nog het een en ander kunnen leren van Walter Grootaers. Maar laat hen daar toch nog minstens anderhalf jaar mee wachten tot ik de Gentse schoolbanken en aula’s heb verlaten. Ondertussen ben ik hier toch aardig op weg om in de laatstgenoemde zijn voetsporen te treden. Qua spanning verhogen en bloedsomlopen te laten versnellen, geef ik mezelf toch een 14/20! Maar jammer genoeg zag ik vaak getallen die onder die score vielen, zoals het getal wat naast het opleidingsonderdeel Economie kwam te staan. Een faliekante buis voor dit, mijns inziens, onnodige vak in de richting journalistiek was het gevolg. Daarnaast kwam ik voor mijn examen internationale geschiedenis ook 1 puntje te kort. Al kan ik daar voor mezelf verzachtende omstandigheden inroepen, daar ik in de dagen voorafgaand aan dit examen moest vechten tegen de ziektekiemen die zich meester hadden gemaakt van mijn persoon. In de tweede zittijd moet dit resultaat dus beter kunnen zijn.

Wat mijn journalistieke vakken (journalistieke technieken, mediumgerelateerde technieken krant, inleiding onderzoeksjournalistiek, Nederlands en jawel creatief schrijven) betreft, heerst enkel blijdschap, want daar was de laagste score een 10. Dat wil dus zeggen dat de creatieve schrijfsels goed genoeg waren (lees: amper clichés bevatten) om me te doen slagen.

Ik kan dus overwegend positief terugblikken op de maand januari en ik mag dan ook met enige trots stellen dat 2011 goed is ingezet. Al kon het dus nog altijd beter, maar laat het realisme toch even primeren. Na inspanning komt ontspanning luidt het cliché en dus zal de boog deze maand behoorlijk slap hangen. Party all the way!

En ja hoor, dan is het nu tijd voor een streepje muziek. Dubstep Maestro!

Summary

De eindbalans is gekend: net niet geslaagd over de hele lijn. Desalniettemin valt het een positief resultaat te noemen. Ik wist net genoeg over de Belgische geschiedenis om dat vak vaarwel te zeggen. Ook voor door de cluster maatschappij I met als onderdelen sociologie en psychologie wist ik me te wurmen. Daarnaast bracht ik het er zoals reeds eerder vermeld ook goed vanaf op het mondeling herexamen bij dhr. Van de Casteele. Het enige struikelblok was mediarecht. Eén punt was het verschil tussen de status ‘geslaagd’ en ‘niet geslaagd’ en dat maakt het toch ietwat frustrerend. In de eerste periode had ik hiervoor een 8 en nu moest ik het stellen met een 6, waardoor ik niet gedelibereerd kon worden! Ach ja, het zij nu zo en er is dan ook geen man over boord. Ik kan het tweede jaar dus met goede moed aanvatten, maar eerst kan ik nog een weekje vakantie nemen! En laat het ons welverdiend noemen!

Een frisse neus halen vooraleer het nieuwe academiejaar van start gaat, moet me de nodige zuurstof geven om er opnieuw een goede negen maanden tegenaan te gaan. Benieuwd wat deze periode zal baren…

Hosanna

En jawel hoor, de 2-0 is een feit. Op slinkse wijze wist ik de score te verdubbelen in mijn queeste naar het tweede jaar. Het vak instellingen en politieke leerstelsels (of was het nu politieke instellingen en leerstelsels?) behoort voor goed tot het verleden. Al liet ik deheer Van de Casteele niet achter met een mond vol tanden, spreekwoordelijk dan, het is het resultaat dat telt. Een nodige dosis geluk zorgde ervoor dat ik deze veldslag tot een goed einde wist te brengen.

Vooraf had ik weliswaar geen stress, maar helemaal gerust in eigen kunnen was ik nu ook weer niet. Ik waagde het erop en herhaalde nog vlug het verschil tussen de radicale en doctrinaire liberalen. Dat legde me alvast geen windeiren, daar ik de politiek van de radicale liberalen diende uit te leggen: kortom een schot in de roos. Ook de tweede vraag liep gezwind: ‘Waarom diende Brussel enkele keren als pasmunt?’ Toen wist ik al dat de buit bijna binnen was. Welk niveau bevoegd was voor Buitenlandse Handel en de vraag of Erasmus een vrijzinnige was deden er haast niet meer toe. Al kwam ik met de hakken alsnog vervaarlijk dicht bij die spreekwoordelijke sloot. Gelukkig waren ze niet al te versleten waardoor ik net de overkant wist te halen.

Uiteindelijk werd het een onverhoopte overwinning, om eerlijk te zijn. De voorbereiding liep niet bepaald van een leien dakje! Gisteren diende ik vroeg op te staan om te herhalen daar ik ‘s namiddags een voetbalmatch moest spelen en ook vandaag zag ik de zon opkomen. Dat bleek tot tweemaal toe een niet onverstandige keuze. Toch was het behoorlijk vermoeiend, mede omdat ik gisteren tijdens de wedstrijd een gekneusde bil opliep, waardoor ook mijn nachtrust niet was wat het moest zijn!

Eind goed, al goed zou ik zo zeggen en het vizier kan nu gericht worden op het laatste herexamen van 2010: Psychologie. Het is niet mijn meest favoriete vak, maar tijdens de vakfeedback na de rapportuitdeling van het eerste semester wist mevrouw Smets me een hart onder de riem te steken. Ze vertelde me dat het me in tweede zit zeker moest lukken. Dat belooft alvast!

Wordt ongetwijfeld vervolgd!

Drop the pressure

Druk druk en nog eens druk. Beter zou ik de dagen niet kunnen omschrijven. Het begon allemaal afgelopen maandag. Tussen het studeren aan mijn überboeiende cursus sociologie door was het plan om mijn ene kot leeg te halen om het daarna in mijn nieuwe woonst te gaan volstouwen. Eigenlijk was het van moeten, want voor het einde van de maand moest het kot leeg zijn. Gelukkig kon ik vroegtijdig mijn ander kot betreden, anders had dit voor enkele problemen kunnen zorgen. Zo’n vaart liep het uiteindelijk niet, gelukkig maar!

Dat alles kostte me wel mijn vooravond en avond, kostbare tijd om mijn sociologie grondig te herhalen. Van enige stress was hoegenaamd nog geen sprake, want dat is nu eenmaal een slechte raadgever. Dat probleem was dan al van de baan. Die avond diende ik ook nog een artikel in een gepaste vorm te gieten. De zin om eraan te beginnen ontbrak, maar veel keus had ik niet. Beginnen typen, backspacen, Ctrl + X’en en Ctrl + V’en werd mijn verder tijdverdrijf voor die avond. Deze veldslag had ik al tot een goed einde gebracht: 1-0. De volgende hindernis op mijn weg naar eeuwige roem was dat examen sociologie. Tijdig de cursus herhalen was de boodschap en het werd een race tegen de tijd en die werd nipt gewonnen door mezelf. Nu is het nog afwachten wat mijn bulletin ervan zal vinden, maar de bookmakers zijn me alvast gunstig gezind. De volgende race tegen de tijd kon van start gaan. Studeren en herhalen voor het examen Instellingen en politieke leerstelsels. Boeiende materie, dat wel, maar het nog allemaal even goed memoriseren, dat is andere koek. Voorlopig lig ik ietwat achter op schema, maar er mag al eens wat druk op de ketel zitten. Er rest me nog iets meer dan anderhalve dag, dus reden tot paniek is er nog niet. Maar wat niet is kan nog komen! De messen worden alvast gescherpt voor de volgende veldslag. Een persoonlijk duel man-tegen-man met mijn docent Eric Van de Casteele. Best wel een aimabele man, zolang je de materie goed onder de knie hebt. Mijn betrachting is dus om hem met een mond vol tanden achter te laten en zodoende de stand op 2-0 te zetten.

To be continued!

counting down the days

De maand augustus loopt stilaan ten einde. Voor de secundaire schoolgaande jeugd betekent dit dat het nieuwe schooljaar opnieuw om de hoek komt kijken. Voor hen behoort deze zonovergoten vakantieperiode bijna tot het collectief geheugen. Voor de studenten aan de hogere scholen en universiteiten kan de boog nog enkele weken langer iets minder gespannen staan. Althans voor diegene die herexamensloos naar het nieuwe academiejaar kunnen toeleven. Ikzelf zit jammer genoeg niet bij dat selecte clubje gelukkig geprezenen. Ik dien nog tot 10 september te wachten alvorens me opnieuw ten volle aan de vakantiegevoelens over te geven.

1 september brengt voor mij een verhuis in het centrum van Gent. Mijn kleine studentenkamer tegenover acteur Dries Vanhegen waar ik dit jaar heb vertoefd, kan ik eindelijk inruilen voor een groter exemplaar. Ik kijk er dan ook reikhalzend naar uit. En zoals het een verhuis betaamd, moet dat ten gepasten tijde en op een even gepaste manier gevierd worden. Laat het me houden op een soort instuif. Maar laat me toch maar eerst mijn herexamens tot een goed einde brengen. Een gekend gezegde luidt: ‘Na inspanning komt ontspanning’. Wie ben ik dan om dit te ontkrachten?

Voor sommigen eindigt de vakantie dus algauw, wel voor mij moet ze nog voor een groot deel beginnen. Alvast het tweede luik van mijn vakantieperiode. Het eerste luik kon amper beter met een geslaagd kamp en een nog geslaagdere Margriete kermis!

Afsluiten doen we in stijl met een feestnummer van jewelste. Voor mij hét feestnummer van dit moment:

3, 2, 1

Tussen het vele blokken door heb ik alsnog een gaatje gevonden om hier nog eens iets neer te pennen. Het zijn intussen al behoorlijk lastige weken geweest, maar gelukkig komt het licht aan het einde van die oeverloos lange tunnel eindelijk in zicht. De vooruitzichten ogen alvast prima: enkele dagen bekomen van die examens, vervolgens twee weken kamp om daarna het nieuwe voetbalseizoen aan te vatten. Om dat laatste luik met een uitstekende basisconditie aan te vatten, wissel ik het leren af en toe eens af met een ontspannend toertje lopen doorheen het idyllische Lichtervelde. Zeker bij het vallen van de avond heeft dat wel eens een rustgevend gevoel.

Ondertussen moet ik hopen dat de geleverde arbeid zich ook vertaalt in een goeie bulletin (lees: bulleting). 3 herexamens staan reeds op de teller en daar zullen er naar alle waarschijnlijkheid nog twee bijkomen. Het realisme primeert en dus zou het utopisch geweest zijn om voor aanvang van het academiejaar te stellen dat ik geen tweede zit zou hebben. 5 herexamens kan ik dus best wel hebben, al mogen het er natuurlijk niet al te veel meer zijn. Fingers crossed dus!

Ondertussen mag ik ook al eens denken wat het volgende academiejaar voor me zal brengen en zal ik waarschijnlijk knopen moeten doorhakken. Daar ik hoogstwaarschijnlijk meer werk zal hebben dan afgelopen jaar zal ik mijn scoutsbezigheden misschien wel op een lager pitje moeten zetten. Ik zal natuurlijk nog niet verder kijken dan mijn neus lang is en het bij deze ook voorlopig hierbij houden.

Een lied dat me intussen meermaals tot bewegen wist aan te zetten is het volgende. Gelukkig heb ik het nog niet grijs gedraaid en heb ik het ook nog niet overdreven veel door mijn radio horen galmen. Enjoy!

Blitzbezoek

Ndaaag, bij deze is het alweer een hele poos geleden dat ik jullie nog heb bevoorraad met nieuwtjes van mijnen tweege. Ik wens me hiervoor te verontschuldigen, daar het studeren me de laatste weken van mijn web 2.0-applicatie heeft weerhouden. Dat zal de komende weken hoogstwaarschijnlijk opnieuw zo zijn, maar ditmaal zijn jullie verwittigd! En een verwittigd man… niewaar (om maar te zwijgen van een verwittigd vrouwelijk exemplaar!).

Binnen enkele dagen begint het opnieuw allemaal voor een goeie drie weken. Een kloosterbestaan zal ik allerminst leiden, want na inspanning hoort de nodige ontspanning en daar hoort in de weekends al eens een gezapig cafébezoek bij. Zolang mijn examenrooster het allemaal toelaat natuurlijk, dat lijkt me evident. En dat rooster is me behoorlijk gunstig gezind. Nog tot 22 juni (ok toch zeker tot de 18de, waarna ik een eerste maal stoom kan afblazen) wordt het op de tanden bijten, maar als student mogen we niet klagen als het op stresserende momenten aankomt. Toch niet in mijn richting dit jaar. Volgend jaar dient zich veel voller aan, wat ook wel mag met het oog op een boeiend, doch druk leven als pennenkunstenaar (om het beroep van journalist toch ook nog dat tikkeltje meer op te hemelen). Andere ontspanning die na die inspanningen volgt is het scoutskamp, met misschien nog ergens een tussenstop langs het galabal in Torhout, indien ik daar een toegangsbewijs kan bemachtigen… Tijd brengt raad!

Tot gauw (al kan ik daar voorlopig geen datum op vastpinnen). Om af te sluiten toch nog een streepje muziek…