Kiezen is verliezen! Daar kan je nu eenmaal niet om heen… Zeker als je keuzes hebt tussen twee of meerdere amusante gebeurtenissen. Ik meldde eerder al dat ik in een haat-liefdeverhouding leef met mijn favoriete sport. Langs de ene kant kan het me hoe langer hoe meer gestolen worden, maar langs de andere kant kan ik me moeilijk een weekend zonder voetbal indenken. Kom daar dan nog eens bij dat ik vaak kies om toffe scoutsweekends links te laten liggen om een wedstrijd te spelen. Menig mensen verklaarden me reeds zot, waar ik ondertussen goed kan in komen. Maar met mijn ambitie om ooit opnieuw deel uit te maken van de A-kern (van een schrale vierdeprovincialer nota bene) noopt me mede om die weekends links te laten liggen.
Langs de andere kant dringt zich nog een andere moeilijke keuze op. Na zowat vier jaar leiding geven begin ik het ook zo wat gezien te hebben. Leiding geven vind ik niets, maar sommige randgebeurtenissen vragen steeds meer van een mens, zeker omdat het er het laatste jaar steeds minder los aan toe gaat. Of dit nodig is, laat ik even in het midden, want het heeft zo zijn pro’s en contra’s. Ik spreek alvast niet alleen voor mijn eigen winkel, nog enkelen delen deze mening. Feit is dat het komend scoutsjaar zich als uitermate druk aandient en dus zal het er niet op verbeteren. Ik had me vooraf voorgenomen om vijf jaar leiding te geven. Ik heb enerzijds het gevoel dat ik wel nog een jaar verder kan, maar anderzijds duikt de vrees voor het jaar te veel op. Vast staat dat een moeilijke knoop zal moeten worden doorgehakt. Voorlopig staat het percentage om er nog een jaar bij te doen op 70%!
