Tussen het vele blokken door heb ik alsnog een gaatje gevonden om hier nog eens iets neer te pennen. Het zijn intussen al behoorlijk lastige weken geweest, maar gelukkig komt het licht aan het einde van die oeverloos lange tunnel eindelijk in zicht. De vooruitzichten ogen alvast prima: enkele dagen bekomen van die examens, vervolgens twee weken kamp om daarna het nieuwe voetbalseizoen aan te vatten. Om dat laatste luik met een uitstekende basisconditie aan te vatten, wissel ik het leren af en toe eens af met een ontspannend toertje lopen doorheen het idyllische Lichtervelde. Zeker bij het vallen van de avond heeft dat wel eens een rustgevend gevoel.
Ondertussen moet ik hopen dat de geleverde arbeid zich ook vertaalt in een goeie bulletin (lees: bulleting). 3 herexamens staan reeds op de teller en daar zullen er naar alle waarschijnlijkheid nog twee bijkomen. Het realisme primeert en dus zou het utopisch geweest zijn om voor aanvang van het academiejaar te stellen dat ik geen tweede zit zou hebben. 5 herexamens kan ik dus best wel hebben, al mogen het er natuurlijk niet al te veel meer zijn. Fingers crossed dus!
Ondertussen mag ik ook al eens denken wat het volgende academiejaar voor me zal brengen en zal ik waarschijnlijk knopen moeten doorhakken. Daar ik hoogstwaarschijnlijk meer werk zal hebben dan afgelopen jaar zal ik mijn scoutsbezigheden misschien wel op een lager pitje moeten zetten. Ik zal natuurlijk nog niet verder kijken dan mijn neus lang is en het bij deze ook voorlopig hierbij houden.
Een lied dat me intussen meermaals tot bewegen wist aan te zetten is het volgende. Gelukkig heb ik het nog niet grijs gedraaid en heb ik het ook nog niet overdreven veel door mijn radio horen galmen. Enjoy!